sobota, 8 marca 2014

Wykorzystanie znajomości czakr w terapii (część II)

Wykorzystanie znajomości czakr w terapii (część II)


Autor: Ewa Życińska


W części I pokazałam, jak rozpoznać zaburzenia w systemie czakr w ciele człowieka. Teraz przedstawiam wybrane, proste techniki, którymi można pracować z pacjentem podczas psychoterapii.


Wybrane metody pracy z zablokowanymi czakrami

Shalila Sharamon i Bodo J. Baginski w swojej „Księdze czakr” dzielą różne techniki harmonizowania czakr na dwie grupy:

1. techniki dostarczające danej czakrze częstotliwości właściwych jej naturalnym, regularnym wibracjom – bezpośrednia aktywizacja i oczyszczanie,

2. praca nad wewnętrzną postawą człowieka, która jest przeciwieństwem zachowań tworzących blokady.

Do pierwszej grupy należą m.in.:

koloroterapia – każda czakra ma swój charakterystyczny, wybijający się ponad inne, kolor, np. czakra podstawy – ognistoczerwony, czakra gardła – jasnoniebieski; terapia polega na otaczaniu się kolorem zablokowanej czakry (w ubiorze, w wyposażeniu mieszaknia, kolorze ścian itp.),

muzykoterapia – słuchanie muzyki lub wyśpiewywanie dźwięków odpowiadających wibracjom chorej czakry,

aromaterapia – stosowanie olejków zapachowych (w kominkach, w kąpieli, jako dodatek do olejku do masażu),

metody pracy z kamieniami szlachetnymi, żywiołami, siłami przyrody – każda czakra odpowiada innemu żywiołowi i kolorowi; metoda polega na uzupełnianiu określonego elementu w otoczeniu, np. gdy pracujemy z zablokowanym splotem słonecznym potrzebujemy więcej światła słonecznego i barwy żółto-złotej (przebywanie na słońcu, wśród łanów zbóż, słoneczników, czy noszenie biżuterii z cytrynem lub bursztynem),

reiki – metoda oczyszczania, harmonizowania i uzdrawiania polegająca na wymianie energii na poziomie fizycznym, umysłowym, emocjonalnym i duchowym,

refleksologia – technika specjalnego masażu polegająca na uciskaniu odpowiednich miejsc na ciele, odpowiadających poszczególnym centrom energetycznym,

niektóre techniki masażu ciała,

specjalne ćwiczenia gimnastyczne.

Do drugiej grupy zaliczymy wszystkie metody pracy z umysłem, wspomnieniami, przekonaniami, nawykami, uzależnieniami, emocjami i uczuciami człowieka, które prowadzą do rozwiązania wzorców emocjonalnych i mentalnych blokujących energię w czakrach. Mogą to być np.:

techniki wizualizacyjne,

regresing,

afirmowanie,

joga,

niektóre techniki oddechowe,

medytacje,

modlitwy,

metody natychmiastowego rozładowania napięcia (np. krzyk, bicie w poduszki).

Na ten temat napisano wiele książek. Jest też mnóstwo kursów i warsztatów, z których można skorzystać. Poniżej przedstawiam metody, które można polecić pacjentowi w gabinecie terapeutycznym, np. jako „pracę domową”.

W tym miejscu podam jedynie propozycje przykładowych afirmacji i codziennych ćwiczeń umysłowych, które można stosować przy różnych problemach z poszczególnymi czakrami:

Czakra pierwsza

- Uwalnianie się od lęków, potrzeby ucieczki przed życiem, potrzeby zamartwiania się

- Afirmowanie bezpieczeństwa, stabilizacji

Czakra druga

- Uwalnianie się od przekonań na temat bliskości i seksu jako czegoś brudnego, niebezpiecznego, zwierzęcego, niegodnego człowieka

- Afirmowanie akceptacji swojego ciała i jego odruchów

- Afirmowanie siebie jako pełnowartościowej kobiety/pełnowartościowego mężczyzny

Czakra trzecia

- Uwalnianie się od potrzeby ucieczki przez życiem, od lęków przed nieznanym/przyszłością

- Praca nad poczuciem własnej wartości, afirmowanie własnej siły, wewnętrznej mocy

- Ćwiczenie asertywności w relacjach z ludźmi

Czakra czwarta

- Uwalnianie od lęku przed utratą, przed samotnością

- Uwalnianie się potrzeby zamknięcia, ucieczki od miłości

- Dawanie sobie prawa do szczęścia „we dwoje”, do radości, do okazywania uczuć

- Afirmowanie zalet swojego serca: czułości, delikatności, umiejętności okazywania i przyjmowania uczuć

Czakra piąta

- Uwalnianie się od lęku przed osądem, krytyką

- Dawanie sobie prawa do otartego wyrażania własnych potrzeb, uczuć i poglądów

- Ćwiczenie asertywności w relacjach z ludźmi

- Panowanie nad emocjami i językiem

Czakra szósta

- Afirmowanie zaufania do własnego umysłu i intuicji

- Otwarcie się na rzeczy „widzialne i niewidzialne”

- Nauka panowania nad swoimi myślami, ćwiczenia wizualizacyjne

- Ćwiczenia podnoszące świadomość „tu i teraz” oraz budzące samoświadomość

Czakra siódma

- Modlitwy, medytacje

- Afirmacja wszelkich przejawów życia, radości, szczęścia, pełni

Pamiętam słowa pewnej oazowej pieśni:

„Czy wy wiecie, że jesteście światynią?

Świątynią, w której mieszka Bóg?”

Znajomość systemu energetycznego człowieka ukazuje o wiele głębsze znaczenie słów tej pieśni niż myślałam wtedy, kiedy ją śpiewałam jako nastolatka. Uświadamia, jak ważne jest w życiu wzięcie odpowiedzialności za swoje myśli, słowa i czyny. Tym, co myślę i czuję, stwarzam swoje życie. Trzeba zrozumieć, jak szkodliwa jest w życiu bierność i postawa „jakim mnie Panie Boże stworzyłeś, takim mnie masz”. Tylko pracując nad swoimi najlepszymi cechami i zdolnościami, skupiając się na czystych intencjach i uczuciach, możemy oczyścić swoje życie z rozczarowań i porażek. Do tego potrzeba siły. A ona jest w nas. Każdy ją ma. Trzeba tylko umieć ją odnaleźć. I to jest zadanie dla terapeuty. Pomóż swojemu pacjentowi ją odnaleźć.


Ewa Maria Życińska

Trener, doradca rozwoju osobistego i zawodowego, terapeuta

www.ewamariazycinska.eu

Licencjonowane artykuły dostarcza Artelis.pl.

Wykorzystanie znajomości czakr w terapii (część I)

Wykorzystanie znajomości czakr w terapii (część I)


Autor: Ewa Życińska


Caroline Myss w "Anatomii duszy" twierdzi, że "biografia człowieka staje się jego biologią", tzn. że wszystkie wydarzenia, emocje, myśli i decyzje są zapisywane w systemie energetycznym, a po "przetworzeniu danych" również w ciele fizycznym na poziomie komórkowym.


Człowiek z natury stanowi jedność ze swoim Stwórcą. Jego duchowa cząstka wie, że zawsze i wszędzie jest bezpieczna, kochana i ma dostęp do wszelkiej wiedzy. Kiedy człowiek się rodzi w materialnym świecie i główną rolę w odbiorze świata przejmują fizyczne zmysły i rozum, świadomy swoich ograniczeń, zapomina o swoim boskim źródle. Pojawia się lęk, poczucie zagubienia, odrzucenia i mnóstwo negatywnych uczuć i emocji, wzmacnianych przez trudności życia materialnego. Każda emocja przeżywana negatywnie powoduje reakcję odpowiedniej czakry, np. skurcze lub zamykanie się wiru. W ten sposób można doprowadzić do blokady, zniekształcenia czakry lub zmiany kierunku obrotu energii w czakrze. Każda nieprawidłowość w pracy ośrodka energetycznego ma swoje przełożenie na stan fizyczny i psychiczny ludzkiego organizmu. Wpływa na całokształt postaci człowieka i jego życie: na fizjonomię, nawyki, nałogi, podejmowane decyzje, samopoczucie, podejście do życia itp.

Rozpoznawanie nieprawidłowości w pracy czakr

Czakra pierwsza

Kiedy czakra podstawy działa prawidłowo objawia się to w życiu człowieka jako:

- poczucie wewnętrznego, głębokiego związku z Ziemią, wszystkimi jej mieszkańcami i ze wszystkim, co nas otacza,

- bogate siły witalne, zadowolenie z życia, odczuwanie bezpieczeństwa i stabilizacji oraz wewnętrznej mocy,

- stosunek do życia: z ufnością do tego, co przyjdzie i wdzięcznością do tego, co już jest.

Kiedy kielich czakry jest zniekształcony, słabo rozwinięty, zablokowany lub odwrócona jest polaryzacja tego ośrodka możemy to rozszyfrować obserwując:

- nakierowanie myśli i działań wyłącznie na sprawy materialne, poczucie bezpieczeństwa lub/i zmysłowe podniety (seks, jedzenie, picie itp.),

- oczekiwanie natychmiastowego zaspokojenia swoich potrzeb, często wymuszanie siłą,

- zakłócenie równowagi między dawaniem i braniem (skąpstwo lub rozrzutność),

- skłonności do zabezpieczenia siebie na różne sposoby (np. nadmierne gromadzenie różnych przedmiotów codziennego użytku, przesadne oszczędzanie na „czarną godzinę”),

- na poziomie fizycznym – problemy z wydalaniem, tzn. zaparcia lub biegunki, hemoroidy, a także nadwaga lub nadmierna chudość jako efekty potrzeby „zatrzymania” lub „pozbywania się” materii,

- zdenerwowanie, wściekłość, agresja, przemoc jako odpowiedź na zagrożenie „swoich spraw” i brak zaufania do ludzi i wydarzeń,

- charakterystyczne lęki: przed utratą lub przed nieotrzymaniem czegoś, co zapewnia bezpieczeństwo i stabilizację, o przetrwanie, przed odrzuceniem,

- postrzeganie Ziemi jako poddanej całkowicie człowiekowi, nadmierne jej eksploatowanie, brak zainteresowania sprawami ekologii.

Przy szczególnie mocno zablokowanej lub zamkniętej czakrze podstawy na „pierwszy rzut oka” obserwujemy:

- słabą fizjonomię, chudość, niską odporność fizyczną i psychiczną,

- dominujące uczucia: niepewność, martwienie się, cierpienie, tęsknota za życiem lekkim, łatwym i przyjemnym,

- brak siły przebicia, częste „ucieczki” od życia.

Czakra druga

Kiedy jej funkcjonowanie nie jest zakłócone mamy do czynienia z człowiekiem:

- otwartym i naturalnym w kontaktach z innymi,

- płynącym zgodnie z nurtem życia, pogodzonym z rytmem życia,

- traktującym seks jako element miłości, zjednoczenia, a nie tylko jako źródło przyjemności fizycznej,

- twórczym, kreatywnym, z łatwością wcielającym swoje plany w życie.

Czakra druga wywiera największy wpływ na kształtowanie się osobowości człowieka od 7 do 14 r.ż. Wszelkie zakłócenia energii na tym poziomie i blokady są najczęściej wynikiem niewłaściwego traktowania seksu przez rodziców i nieukierunkowania energii seksualnej u dzieci. Brak przytulania, głaskania dzieci, wyśmiewanie lub zohydzanie zachowań seksualnych często wpływa na blokowanie energii w obszarze drugiej czakry. Możemy wtedy obserwować:

- negowanie, odrzucenie seksualności lub seks jako nałóg, jak narkotyk,

- zaburzoną komunikację z płcią przeciwną, niepewność, nieśmiałość,

- nieumiejętność wdrażania w życie planów, marzeń, pomysłów,

- lęki: przed utratą kontroli, przed kontrolą z zewnątrz, przed utratą zdrowia.

O silnym zablokowaniu energii w obszarze czakry drugiej świadczą:

- brak poczucia własnej wartości jako kobieta/mężczyzna,

- oziębłość seksualna, impotencja,

- zamknięcie w sobie, brak okazywania emocji,

- poczucie braku sensu życia.

Czakra trzecia

Wywiera najsilniejszy wpływ na rozwój człowieka w latach 14 – 21. Jeśli dziecko dostanie w tym okresie wystarczająco dużo aprobaty, jest akceptowane przez rodziców i otoczenie, to jest w stanie zbudować sobie wystarczające poczucie własnej wartości, aby poradzić sobie w życiu, bez konieczności ucieczki od niego lub narzucania siłą swoich poglądów. Obserwujemy wtedy u takiej osoby:

- uczucie spokoju, harmonii z sobą i wszystkim, co ją otacza,

- całkowitą akceptację siebie i innych,

- umiejętność przyjmowania wszelkich uczuć i doświadczeń życiowych i właściwe ich integrowanie,

- działanie w zgodzie z uniwersalnymi prawami,

- aktywność i proaktywność, asertywność, poczucie odpowiedzialności.

Przy zaburzonej pracy trzeciej czakry mamy:

- nadmierne kontrolowanie siebie i innych,

- narzucanie władzy, swoich poglądów,

- ciągłe niezadowolenie, zrzędzenie,

- nadmierna aktywność, „życie w biegu” jako gonitwa za spełnieniem,

- wybuchowość, częstą irytację, niezadowolenie z siebie lub otoczenia.

Silne blokady rozpoznajemy po:

- przygnębieniu, zniechęceniu, bierności,

- dopasowywaniu się do otoczenia, uleganiu cudzym wpływom,

- mdłościach, wymiotach, nieskoordynowanych ruchach - w sytuacjach stresowych,

- ucieczce przed życiem,

- lękach przed wyzwaniami, przed przyszłością, przed odrzuceniem; lękach związanych z wyglądem zewnętrznym (przed łysieniem, nadwagą, zmarszczkami),

- przekonaniach i powiedzonkach typu: „nic nie jestem wart”, „nie potrafię”, „nie umiem”, „nie dam rady”, „dajcie mi spokój”, „muszę”, „powinienem” – język reaktywny.

Czakra czwarta

Od 21 do 28 roku życia czakra serca bardzo intensywnie wpływa na los człowieka. W tym czasie człowiek staje się szczególnie podatny na „porywy serca”, tworzy związki, buduje własne rodziny.

Jeśli czakra serca pracuje bez zarzutu zauważamy:

- otwarcie na ludzi, naturalne ciepło, życzliwość, wzbudzanie zaufania,

- łatwość w okazywaniu uczuć,

- otwarcie na miłość, bez oczekiwań i stawiania warunków – „kochanie nie za coś, ale pomimo czegoś”,

- wkładanie „serca” we wszystkie działania.

Funkcjonowanie zakłócone charakteryzuje:

- nadmierne poświęcanie się dla innych lub uszczęśliwianie innych na siłę i pomijanie swojej osoby,

- oczekiwanie uznania, aprobaty z zewnątrz, rozczarowanie, gdy tego nie dostajemy,

- zamknięcie na miłość, zakłopotanie, gdy ktoś okazuje czułość i delikatność.

Przy zablokowanej czakrze serca charakterystyczne są:

- podatność na zranienia,

- uzależnienie od miłości innych,

- zamknięcie się „w skorupie” jako wynik odrzucenia,

- chłód, obojętność aż do całkowitej znieczulicy,

- lęk przed utratą, samotnością.

Czakra piąta

Człowiek, u którego czakra gardła pracuje prawidłowo:

- otwarcie i odważnie wyraża swoje przekonania, myśli i uczucia, nawet te niepopularne i obnażające jego wady,

- wykazuje doskonałą komunikację – klarowny język i empatyczne słuchanie,

- posiada umiejętność powiedzenia „nie”, jest asertywny,

- potrafi zaprezentować się.

U ludzi, w których energia w tym ośrodku jest zakłócona możemy zauważyć:

- słowotok lub uporczywe milczenie,

- teatralność w gestach lub usuwanie się w kąt,

- jąkanie, nieskładną mowę,

- głos zbyt donośny lub zbyt słaby,

- stawianie sobie nadmiernych wymagań,

- ściśnięte gardło, kluchę w gardle lub trzęsącą się głowę - w sytuacjach stresowych,

- nadmiernie rozbudowane barki,

- ukrywanie swojej twórczości (np. pisanie wierszy lub malowanie obrazków „do szuflady”).

Niedoczynność i blokady objawiają się w postaci:

- zbytniej powściągliwości, bojaźliwości, małomówności lub mówienia o niczym,

- jąkania, problemów z głosem, kluchy w gardle,

- kierowania się opiniami innych,

- lęku przed osądzeniem, przed krytyką.

Czakra szósta

Przy funkcjonowaniu harmonijnym mamy do czynienia z:

- wysoką samoświadomością,

- zdolnościami wizualizacyjnymi,

- dobrą intuicją,

- otwartością na mistycyzm, duchowość, wyższą inspirację,

- możliwością rozwinięcia lub wrodzonymi talentami jasnowidzenia, jasnosłyszenia i jasnoczucia,

- świadomością materializacji własnych myśli,

- zaufaniem do własnego umysłu.

Gdy „trzecie oko” pracuje źle, wówczas mamy:

- „ciężką głowę”, migreny,

- nadmierne racjonalizowanie lub przeciwnie podejmowanie pochopnych decyzji pod wpływem emocji,

- wpływanie na ludzi i rzeczy siłą myśli, aby zaspokoić swoje potrzeby,

- brak zaufania do własnego umysłu lub arogancję intelektualną, podejście z poziomu tylko „szkiełka i oka”, negowanie duchowości,

- nieświadomość rzeczywistości – traktowanie jako jedno: faktów, interpretacji i emocji z nimi związanych,

- problemy ze wzrokiem.

Przy niedoczynności obserwujemy postawy:

- jedyną rzeczywistością jest świat widzialny,

- życie w rytm potrzeb ciała, dóbr materialnych, pod wpływem nieprzemyślanych emocji,

- odrzucenie duchowości,

- możliwe kłopoty z pamięcią,

- „tracenie głowy” w sytuacjach stresowych.

Czakra siódma

Nie ma w niej żadnych blokad, może być lepiej lub gorzej rozwinięta.

Jeśli jest w pełni otwarta człowiek:

- jest świadomy zjednoczenia z Bogiem i całym wszechświatem,

- jest świadomy harmonii świata wewnętrznych przeżyć i myśli z zewnętrznym światem,

- urzeczywistnia atrybuty boskości w świecie, tj. miłość, mądrość, wewnętrzną moc.

A kiedy czakra korony jest znacznie ograniczona, u takiego człowieka obserwujemy:

- zamknięcie na wiedzę duchową,

- lęk przed śmiercią, przed „wiecznym potępieniem”,

- świadomość rozdzielenia od Boga, niepewność, bezcelowość życia.

W części II przedstawię sposoby, jak pracować z systemem energetycznym.


Ewa Maria Życińska

Trener, doradca rozwoju osobistego i zawodowego, terapeuta

www.ewamariazycinska.eu

Licencjonowane artykuły dostarcza Artelis.pl.

Psycholog albo psychoterapia

Psycholog albo psychoterapia


Autor: Tomasz Czyżewski


Potrzebujący pomocy, nim skierują się do do kogoś z zewnątrz z apelem o wsparcie, przez pewien czas próbują pomóc sobie na własną rękę. W końcu jednak, czując się bezradni, wpadają na myśl, że najlepiej doradzi im psycholog, ten jednak nie uleczy kłopotów indywidualnych czy rodzinnych - tym zajmuje się psychoterapeuta.


Czy wyłącznie psycholog przyniesie pomoc?

Psycholog pochwali się swoją profesjonalną mądrością i nawet wstąpi w serce zdruzgotanej osoby nadzieja. Jakieś rady będą przez pewien okres funkcjonowały, następnie jednak cała nadzieja gdzieś zginie, a uciążliwości wciąż pozostaną. Czy zawiniła mądrość, czy człowiek? Niektórzy będą oskarżać siebie, kolejni psychologa, a będą i tacy, którzy skrytykują mądrość. A problem jest fałszywie postawiony.

Kompetencja psychologiczna nie wystarczy

Wiedza psychologiczna aż tak skutecznie nie pomaga w dawaniu sobie rady. Gdy nam się w życiu nie udaje, to nie z tej przyczyny, że nie mamy dostatecznej wiedzy. Problem jest w psychice, gdzie jest coś, co hamuje rozwój. I wyraźnie w wewnętrznym konflikcie właśnie to „coś” posiada mocniejsze argumenty. Jakakolwiek zewnętrzna, najbardziej oświecona bodaj wiedza, nie zdoła wpłynąć na osobiste blokady, które wszyscy mają – a ponieważ nie z powodu braku informacji je posiadamy, zatem i nie wiedza je wyeliminuje. Dopiero docierając do istoty znalezionego w głowie konfliktu, będziemy zdolni się od niego uwolnić i w rezultacie wyzwolić także mentalne zdolności.

Jeśli nie psycholog, to kto będzie właściwy?

Nie odbywa się to w poradni psychologa, lecz psychoterapeuty. Tylko utrzymująca się jakiś okres, zbudowana na fundamencie zaufania więź pozwoli odkryć wewnętrzne atuty. Psychoterapeuta jest wyposażony w sobie właściwe umiejętności, by odkryć naturę klienta i ostatecznie spowodować postęp, równocześnie lecząc kłopotliwe trudności. To samo dotyczy nieporozumień małżeńskich i we wspólnotach domowych, także jeśli problem dotyczy dzieci. Psychoterapia przedstawia trafniejszą ofertę niż psycholog. W wielu miastach można znaleźć ośrodki psychoterapeutyczne, które specjalizują się w leczeniu problemów indywidualnych, kryzysów życiowych oraz kłopotów rodzinnych. Podsumowując, może należałoby jeszcze raz rozważyć rodzaj specjalisty, który najlepiej będzie mógł poradzić na przygnębiające dolegliwości, tak aby później ustrzec się zawodu.

Tomasz Czyżewski


Tomasz Czyżewski, psychoterapeuta, strefadialogu.pl

Licencjonowane artykuły dostarcza Artelis.pl.

Psychoterapia w służbie człowieka

Psychoterapia w służbie człowieka


Autor: Tomasz Kanicki


Często wstydzimy przyznawać się do naszych problemów, a jeszcze trudniej zaakceptować nam pomoc psychologa. Ale czym jest w ogóle psychoterapia? Warto zapoznać się z definicją, zanim arbitralnie odrzucimy jej pomocną dłoń.


Specyficzność polskiej kultury polega na wysokim dystansie społecznym zarówno do ludzi, jak i ich emocji. Dlatego tak dużo w nas niezrozumienia i wstydu w odniesieniu do psychoterapii. Metoda leczenia, która pomaga ludziom na całym świecie dopiero raczkuje w Polsce. Być może wynika to z fundamentalnego niezrozumienia czym jest ta dziedzina psychologii.

Przede wszystkim należy rozgraniczyć psychoterapię, od leczenia psychiatrycznego. Ta druga - niestety ciągle kojarzona negatywnie - zajmuje się ściśle określonymi przypadkami, w których pacjent nie jest w stanie samodzielnie poradzić sobie z chorobą. Psychoterapia jest zaś znacznie szerszym pojęciem, które (w dużym uproszczeniu) można zdefiniować jako zbiór technik ukierunkowanych na leczenie, lub wspieranie leczenia schorzeń i problemów psychologicznych. Obecnie wyróżniamy kilka głównych nurtów w psychoterapii: psychoanalityczna; behawioralno-poznawcza; humanistyczno-egzystencjalna; systemowa; inne szkoły (np. psychoterapia ericksonowska).

Warto zaznaczyć, że psychoterapia sama w sobie (głównie dzięki popkulturze) doczekała się rozłamu na dwie funkcje: leczenie zaburzeń lękowych i/lub osobowościowych, które były przedmiotem psychoterapii u jej źródeł i stały się motorem napędowym jej powstania i rozwoju. Oraz na pomoc psychospołeczną, gdzie działania psychologa nie służą wyleczeniu zdefiniowanej choroby, ale ogólnej pomocy i poprawie jakości życia pacjenta. Bez względu na szkołę podstawową funkcją psychoterapii jest więc pomoc drugiemu człowiekowi. W odróżnieniu od tradycyjnych technik medycyny terapia ma charakter międzyludzkiego kontaktu, który może być wspierany leczeniem farmakologicznym.

Niestety w polskim społeczeństwa psychoterapia ma ciągle charakter wstydliwy, co jest typowe dla kultur o silnych tradycjach chrześcijańskich. W kulturze tak silnie marginalizującej tzw. „przegranych” jednostki nie potrafią zrozumieć siebie. Nawiedzające każdego z nas poczucie bezsensu, silnego wyobcowania skutecznie uniemożliwia szczęśliwą egzystencję. Wynika to z niezrozumienia fundamentalnych wartości – cierpienie rzeczywiście uszlachetnia, ale przecież obok niego jest miłość oraz akceptacja tak bliskich jak i samego siebie.

Powoli jednak można zauważyć rosnące zaufanie jakim cieszy się psychoterapia. Wrocław jest przykładem miasta, które nawet dąży do jej popularyzacji. W styczniu światło dzienne ujrzał e-book "Psychoterapia po ludzku", który jest poradnikiem skierowanym do pacjentów. To właśnie tam można poznać praktyki psychoterapeutyczne, ale również dowiedzieć się o bezpieczeństwie pacjenta czy niewłaściwych działaniach terapeutów. Jak widać psychologia spotyka się z coraz większym zainteresowaniem, a ludzie powoli dostrzegają, że może być drogą do pełniejszej świadomości i szczęśliwszego życia. Przecież często zwykła, szczera rozmowa jest pierwszym krokiem do zaakceptowania własnych emocji i niedoskonałości.


Licencjonowane artykuły dostarcza Artelis.pl.

Zaburzenia nerwicowe i ich leczenie

Zaburzenia nerwicowe i ich leczenie


Autor: Mateusz G2


Zaburzenia nerwicowe są zróżnicowane. Być może zdarza Ci się przeżywać czasem lęk, smutek, rozdrażnienie lub zmęczenie bez specjalnego powodu, zmniejszoną efektywność w pracy albo odczuwać niczym nieuzasadnione dolegliwości fizyczne.


Przyczyną nerwicy są złożone i tkwią w samym człowieku. Mogą być np. problemy zawodowe, szkolne, rodzinne czy środowiskowe. Wśród nich są np. zjawiska patologiczne w otoczeniu pacjenta, deficyt opieki rodzicielskiej, traumatyczne wydarzenia, nieodreagowane urazy czy nieuświadomione konflikty wewnętrzne – dysonans pomiędzy możliwościami danej osoby a jej dążeniami, jej zamierzeniami a oczekiwaniami ze strony społeczeństwa. Nerwica doskwiera często ludziom poddawanym presji i tym, którzy nie potrafią sobie radzić z takimi sytuacjami. Związane jest to z indywidualną wrażliwością na działanie stresów, mniejszą odpornością na trudności życiowe, wczesnodziecięcymi doświadczeniami, które pozostawiły bolesne wspomnienia.

Zaburzenia nerwicowe przejawiają się w sferach postrzegania, przeżywania, myślenia, zachowania. Objawy towarzyszące nerwicom to: zaburzenia somatyczne (bóle głowy, żołądka, serca, drżenie kończyn, drżenie ciała , parcie na pęcherz moczowy, zaburzenia wzroku, słuchu, równowagi, zaburzenia seksualne, nadmierne pocenie się, czerwienienie), nieprawidłowości w zakresie funkcji poznawczych (problemy z koncentracją, natręctwa ruchowe, osłabienie pamięci), zaburzenia emocji (lęki, apatia, poirytowanie, rozchwianie emocjonalne, przygnębienie, zaburzenia snu, znużenie, wybuchowość).

Osoby z zaburzeniami nerwicowymi charakteryzuje podwyższony poziom niepokoju, niski próg frustracji, zawyżone aspiracje, skupienie na sobie, poczucie mniejszej wartości, brak akceptacji siebie, poczucie krzywdy, niechęć do samoanalizy, lęk przed oceną, trudności w relacjach z innymi ludźmi.

Nerwice leczy się objawowo. Przede wszystkim farmakologicznie: farmaceutyki łagodzą objawy nerwicowe, są przydatne zwłaszcza w trudnych sytuacjach życiowych, stanowią również pomoc przy działaniach psychoterapeutycznych oraz przyczynowo - usuwając przyczyny zaburzeń. Zajmuje się tym lekarz psychiatra.

W przypadku dłużej utrzymujących się objawów warto poddać się psychoterapii. Odpowiednio przeprowadzona umożliwia rozpoznanie przez pacjenta przyczyn zachowań nerwicowych i konstruowanie nowych form funkcjonowania, pozwala wrócić do równowagi psychicznej, odzyskać spokój, wiarę w siebie i w ludzi oraz poczucie większych możliwości życiowych.


Centrum Terapii PROMITIS - psychiatra Kraków, psychiatra Warszawa. U nas możesz liczyć na fachową pomoc psychiatryczną i psychologiczną!

Licencjonowane artykuły dostarcza Artelis.pl.